Tel: 00 33 325 88 2001

Image Header
Ilja speelt Cendrillon op scholen

Frans sprookje

Ik heb mijn theatersolo ‘Assepoes’ op een frans Collège mogen spelen. Naast het gastvrouwschap van La perle d’Anrosey pak ik namelijk zo zoetjes aan mijn acteerwerk weer op. Hoe bijzonder is dat, om als nederlandse in de verfijnde franse taal te mogen acteren. En dat nog wel op uitnodiging van de lerares frans ! Ik voel me vereerd. En, al zeg ik het zelf, wat ging het goed… Ruim een uur duurt deze prachtige tekst van Pamela Koevoets.

Acteren in het frans

Het is zo fijn om mijn vak weer op te pakken. Acteren. Voor kinderen. Op scholen. Mèt nagesprek.

Dit heb ik in Nederland meer dan twintig jaar met zoveel liefde gedaan. In het daglicht spelen, op school, in het klaslokaal. En daar dan het alledaagse als het ware open breken, en samen met het publiek àchter de werkelijkheid kijken. Een glimp proberen op te vangen van het niet alledaagse, van een essentie. Van een mythe, van een sprookje. Middels beelden, metaforen, vergelijkingen, poezie en nietsontziende ontwikkelingen.

Sprookje

krantenartikel over de theatervoorstelling op school, gespeeld door de gastvrouw van la Perle d'AnroseyDeze ‘Assepoes’ van Pamela Koevoets reist door een compleet innerlijke transformatie.  Dit meisje reist;

  • Via het verlies van de moeder: de verbinding, de uiterlijke steun en kracht.
  • Naar verlorenheid: compleet op jezelf aangewezen zijn, en dat nog niet aankunnen.
  • Verstoten zijn: hoe alléén kan een mensenkind zichvoelen zonder liefdevolle reflectie !
  • Depressie: al het licht lijkt uit, de tunnel schier eindeloos, opgeven is verleidelijk.
  • Projectie: alle anderen hebben de macht, alle anderen zijn gelukkig.
  • Zelf-haat: actieve vorm van zelf verwerping die hoe pijnlijk ook, nog altijd een vorm van kracht in zich draagt want actief is – versus de inactiviteit in de depressie.
  • Naar kracht: de innerlijk bron van kracht en verbinding.
  • Vertrouwen: geen blind vertrouwen, maar verworven vertrouwen, gestoeld op de eigen ervaring.
  • En uiteindelijk: de ontmoeting met de ander èn daardoor ook met jezelf. Want de ander en jij zijn in feite één; dat is de diepere betekenis achter het huwelijk van het meisje ‘Assepoes’ en de prins.

Napraten

Het nagesprek was prachtig. Ontroerend. Wat te denken van de volgende waarneming ‘Je kon zien dat de stiefzusjes eigelijk geen echte personen waren, want ze sloten zich op het laatst weer op in hun eigen leugen.’  En dit is dan een jongen van twaalf die dit zo zegt. Wat geweldig om deze kinderen op deze manier te mogen ontmoeten, open en ontvankelijk. Wat een feest om zo met hen van gedachten te kunnen wisselen.

 Repertoire

Wat mij betreft is deze voorstelling de eerste van een hele reeks franstalig repertoire. Ik heb goede hoop op een mooi vervolg…

 

Schrijfsel door Ilja, december 2016